De verhalen van Franziska Gerstenberg zijn momentopnamen en nauwkeurige observaties van de Bundesdeutsche Alltag, het alledaagse leven in het nog niet zo lang herenigde Duitsland. Er lijkt weinig te gebeuren maar er valt veel te ontdekken. De personages praten en zwijgen veel. Ze praten langs elkaar heen en zwijgen uit onzekerheid, of om een geheim te bewaren. Het zijn verhalen met weerhaken, die ondanks een ironische, fijnzinnige humor een zeker onbehagen oproepen en de lezer ook na afloop niet met rust laten.