Twee jaar lang wordt Sanne van het kastje naar de muur gestuurd met hoofdpijnen zo heftig, dat ze er wel eens aan gedacht heeft om zelfmoord te plegen. Drie maanden heeft ze in een revalidatiecentrum gezeten om te leren leven met pijn ‘tussen je oren’. En als zelfs de antidepressiva pillen niet helpen, is Sanne meer dan radeloos. Wanneer er eindelijk een diagnose gevonden wordt voor de hoofdpijnen, namelijk een goedaardige hersentumor, werkt haar neuroloog niet mee aan een second opinion. Uiteindelijk wordt Sanne ‘ontslagen’ door haar neuroloog na tien stabiele MRI’s. Zeven jaar later wordt er bij een controle-MRI geconstateerd dat de tumor wel degelijk gegroeid is en kwaadaardig blijkt te zijn. Sannes goedaardige hersentumor is nu een ongeneselijke kanker geworden.