In Holland-België 1914-1940 schetst de auteur Paul De Ley een opmerkelijke familiegeschiedenis die getekend werd door de twee dramatische oorlogen van de 20ste eeuw: De Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog. Komende uit België raakte de grootvader van de auteur geïnterneerd in Nederland als gevolg van het krijgsconfl ict. De eerste ervaringen met Nederland waren zowel bevrijdend als benauwend: men ontsnapte aan het oorlogsgeweld, maar werd in België als een halve deserteur gezien, anderzijds was Nederland niet alleen gastvrij, maar ook wantrouwig tegenover de 'nieuwe gasten'. Na de oorlog bleef de 'vader van de auteur, die als zesjarige vluchteling in een pleeggezin was opgenomen, in Nederland en maakt de familiegeschiedenis de gang naar een nieuw conflict. Vader
De Ley diende aan het Grebbefront en stond in de vuurlinie. In huize De Ley herinneren dagboeken en medailles aan een verloren geschiedenis tussen twee landen. De auteur heeft dit op aangrijpende wijze weten te schetsen.