Deze autobiografische roman verhaalt van een jongen uit een Indisch
gezin dat in 1950 van Djakarta naar Hollandia verhuist. Na de Tweede
Wereldoorlog, waarin de vader in een jappenkamp was geïnterneerd,
en de daarop volgende Indonesische onafhankelijkheidsstrijd en de
Bersiap-periode, lijkt Nieuw-Guinea een veelbelovende mogelijkheid
om een nieuw bestaan op te bouwen. De situatie is er echter primitief
vergeleken bij het vooroorlogse Indië, en gaandeweg wordt de dreiging
voelbaar van de claim van Indonesië op dit gebiedsdeel.
Hollandia Blues, in een sober poëtische stijl geschreven, is het 'coming
of age' verhaal van een Indische jongen, een stoere held die verliefd
wordt op filmsterren en die bovenal graag een echte Indo wil zijn.
Hollandia is zijn ideale 'jongensland'.
Hollandia Blues is een uniek tijdsdocument uit het laatste stukje Indië dat
Nederland bezat. Over de lotgevallen van de Indische Nederlanders
die daar leefden is nauwelijks iets substantieels geschreven en dit boek
mag daarom als een belangrijke bijdrage aan ons Indische erfgoed
worden beschouwd. Het verschijnt op een historisch moment: 50 jaar na
de overdracht van Nieuw-Guinea aan Indonesië.