Inhoudsopgave[-] - 10[-]Voorrede - Inleiding[-] - 11[-]I. Aard en betekenis van het spel als cultuurverschijnsel[-] - 13[-]II.[-]Conceptie en uitdrukking van het begrip spel in de taal - 41[-]III. Spel, en wedijver als cultuurverscheppende functie[-] - 59[-]IV. Spel en rechtspraak[-] - 90[-]V. Spel en krijg[-] - 102[-]VI. Spel en Wijsheid[-] - 119[-]VII. Spel en poezie[-] - 133[-]VIII. De functie der verbeelding[-] - 151[-]IX. Spelvormen der wijsbegeerte[-] - 162[-]X. Spelvormen der kunst[-] - 174[-]XI. Beschavingen en tijdperken sub specie ludi[-] - 190[-]XII. Het spel-element der hedendaagse cultuur[-] - 212Naast zijn (cultuur)historische werken en zijn biografieën heeft Huizinga zich vooral tegen het eind van zijn leven aan algemeen culturele beschouwingen gezet. Als een van de hoogtepunten van die cultuurwetenschappelijke arbeid geldt de uit 1938 stammende studie Homo ludens. Daarbij ging het hem niet om de betekenis van het spel als cultuurverschij