'Wat je zegt ben je zelf', roepen we als kinderen al tegen elkaar. Inderdaad wij projecteren er lustig op los. In HOMO REFLECTUS worden we aangezet tot nadenken over ons 'ik' in relatie tot ons zelfvertrouwen. Dat 'ik' wat zijn identiteit in stand houdt door een kloppend verhaal aan zichzelf te vertellen. Waarmee het patronen creëert en bevestigt. Maar wat als ons hierop gebaseerde zelfvertrouwen wankel blijkt te zijn? In HOMO REFLECTUS lezen we hoe we ons zelfvertrouwen kunnen ontdoen van een identificatie die bol staat van dilemma's en paradoxen. Om zelfvertrouwen te laten ontstaan in eenheid met onszelf en anderen.