Naar aanleiding van de huidige vervaging tussen mannelijk en vrouwelijk, verdiept de auteur zich eerst in de homo-erotische symboliek in een song-clip van Lady Gaga: Alejandro. Vervolgens gaat hij in op een erudiete studie van de Amerikaanse historicus Richard Kay rond de vraag waarom er bij géén van de `sodomiti' in Dante's Divina Commedia een homoseksuele achtergrond is te bespeuren.

De auteur volgt hem op zijn excursie naar de bron van alle negativiteit rondom de homoseksualiteit: de Bijbelse stad Sodom. En concludeert mèt Richard Kay dat met `sodomie' geen seksuele maar geestelijke zonde wordt bedoeld. Een zonde waaraan iedereen, ongeacht zijn of haar seksuele geaardheid, ten prooi kan vallen. Door zich aan de engelen van Lot te vergrijpen, forceerden de Sodomieten hun eigen androgyne engelenatuur. Als gevolg van hun vervreemding van een overkoepelend "beginsel dat de samenleving bijeenhoudt.

Over dat beginsel gaat de auteur te rade bij de Griekse filosofen. Om al snel terecht te komen bij Aristoteles, wiens gedachtengoed in Dante's Divina Commedia tastbaar aanwezig is. In het Inferno-deel van dit middeleeuwse dichtwerk boeten de hetero's en de homo's voor hun specifieke zonde, respectievelijk lussuria (wellust) en sodomía. Om in het Purgatorium-deel zich letterlijk en figuurlijk met elkaar `verzoenen'. Waarna voor beide geaardheden de weg openligt naar zowel het Paradijs als de kennis van genoemd beginsel.