Wij worden allemaal geconfronteerd met de vraag, hoe wij als christenen moeten staan tegenover homoseksualiteit. Terwijl in de ene kerk homohuwelijken worden ingezegend, wijzen anderen dit ten stelligste af en willen mensen misschien niet eens naast een homo in de kerk zitten. Soms blijken mensen die vroeger homoseksualiteit sterk afkeurden, ineens veel milder te zijn geworden, toen hun zoon verteld had, dat hij ook homo was, terwijl anderen geen contact met zo'n zoon meer willen hebben. Wat is nou de Bijbelse weg? Er worden vragen gesteld over wat homoseksualiteit nu eigenlijk is; is het een afwijking, is het een ziekte, is het een zonde of is het gewoon een andere manier van leven en van liefhebben? Zijn zij zo geboren, is het een geaardheid, of zijn zij zo geworden en is het een keuze? Sommigen zijn heel resoluut in het afwijzen van de homo's, omdat zij niet zo geboren kunnen zijn, omdat, zoals deze mensen zeggen, "God geen fouten maakt". Vroeger werd homoseksualiteit vanuit de Bijbel in alle kerken en door alle predikanten en gemeenteleden sterk veroordeeld. Hebben de mensen de Bijbel in het verleden op een verkeerde manier gebruikt, hebben zij bepaalde teksten verkeerd uitgelegd, begrepen zij bepaalde zaken niet, verwarden zij de religieuze homoseksualiteit (mannelijke tempelhoeren) met echte liefde tussen mannen en vrouwen? Hoe zit het nou eigenlijk? En waren David en Jonathan ook homo's? Bij de beantwoording van de belangrijkste vragen willen wij luisteren naar de Bijbel en hierbij ook gebruik maken van rabbijnse geschriften, waarin immers vanuit de tijd van het Oude Testament al omgegaan wordt met Gods Woord en dit uitgelegd wordt voor de praktijk van het dagelijks leven. Dat betekent, dat duidelijke antwoorden gegeven worden, maar vanuit een liefdevolle en pastorale benadering.