Thomas, een oudere leraar in het voortgezet onderwijs, moet zich verantwoorden voor een klachtencommissie vanwege een incident, waarbij tijdens zijn les een leerling een andere bewusteloos heeft geslagen. Door de gesprekken met ouders, schoolleiding en de commissie gaat hij twijfelen aan zichzelf en verdiept hij zich met een collega in de polemiek tussen de Franse schrijvers Jean Paul Sartre en Albert Camus, die na de oorlog met elkaar botsten over de grondslagen voor het humanisme. De tijdgeest van toen en nu vergelijkend merkt Thomas de veerkracht op van een tegendraadse leerling die zich staande houdt in moeilijke tijden. Diens verbeeldingskracht en enkele nagelaten vragen van Thomas’ vader heropenen het existentialistische debat uit de vorige eeuw, verteld in een eigentijds verhaal.