SAMENVATTING: ...Kleine kamertjes zijn vaak donker en dus een extra uitdaging voor de fotografen. ‘Per shoot waren we zeker wel een uur of vier bezig.’ Wat de meeste toiletten gemeen hebben is dat ze heel modern zijn. ‘Het zijn plekken die heel intensief gebruikt worden. Sommigen worden bijvoorbeeld elke maand opnieuw geschilderd, daar sta je nooit zo bij stil.’ De potten blinken van de foto’s af. ‘Ja, af en toe hebben we zelf ook wel schoongemaakt hoor. Je ziet toch elk spatje en elke vingerafdruk op een spiegel. Je komt toch voor het design.’ …. Een van de weinige authentieke toiletten vind je nog in Tuschinski. ‘Daar zijn ze echt gerestaureerd in de authentieke stijl, dat is bijzonder, dat vind je niet zo snel.’ Een favoriete wc heeft ze niet, ‘ik zou zo tien hoogtepunten kunnen noemen. De kleurrijke oosterse wc bij De Bazar, de Doornroosje toilet van Marlies Dekkers met verse rozen in de wand. En heel bijzonder is natuurlijk de Vondelkerk, waar de wc’s in de gewelven zijn, bijna neergezet als altaarstukken.’ ARTIKEL: Tijdens etentjes met vrienden werd het geboren, haar idee voor een boek over bijzondere wc’s in onze hoofdstad. ‘Het begon als een grap’, zegt initiator Ellen Grift. ‘In restaurants viel het me op dat als er ergens veel aandacht was besteed aan het toilet, je dat ook terugzag in het eten.’ Maar het bleef niet bij een grap want inmiddels ligt haar boek The hot drop spots, the place to pee, in de winkels. Een designboek met 25 verschillende hippe, mooie, authentieke en bijzondere plasplekken. Van oktober tot december vorig jaar was Grift bezig geweest om een selectie te maken op basis van de tips die ze kreeg van vrienden en kennissen. Het werd een lange lijst van 170 locaties die ze een voor een bezocht en waarvan ze er uiteindelijk 25 gebruikte. ‘Ze geven een breed beeld qua sfeer, materiaal en lichtgebruik.’ Grift is van huis uit technisch bedrijfskundige en heeft dan ook gebruik gemaakt van fotografen uit haar kennissenkring. Toen het blauwdruk klaar was ging ze langs verschillende uitgeverijen, maar ze kwamen er niet uit. ‘Dus besloot ik het boek zelf uit te geven.’ Ook ging ze met de fotografen mee naar alle shoots. Kleine kamertjes zijn vaak donker en dus een extra uitdaging voor de fotografen. ‘Per shoot waren we zeker wel een uur of vier bezig.’ Wat de meeste toiletten gemeen hebben is dat ze heel modern zijn. ‘Het zijn plekken die heel intensief gebruikt worden. Sommigen worden bijvoorbeeld elke maand opnieuw geschilderd, daar sta je nooit zo bij stil.’ Dat potten blinken van de foto’s af. ‘Ja, af en toe hebben we zelf ook wel schoongemaakt hoor. Je ziet toch elk spatje en elke vingerafdruk op een spiegel. Je komt toch voor het design.’ Een van de weinige authentieke toiletten vind je nog in Tuschinski. ‘Daar zijn ze echt gerestaureerd in de authentieke stijl, dat is bijzonder, dat vind je niet zo snel.’ Een favoriete wc heeft ze niet, ‘ik zou zo tien hoogtepunten kunnen noemen. De kleurrijke oosterse wc bij De Bazar, de Doornroosje toilet van Marlies Dekkers met verse rozen in de wand. En heel bijzonder is natuurlijk de Vondelkerk, waar de wc’s in de gewelven zijn, tussen de altaarstukken.’ Gaat er nog een boek komen? ‘Natuurlijk wordt er nu geroepen dat er ook een boek moet komen over andere steden, of landen. Maar het maken van zo’n boek is toch wel erg kostbaar. Dat is ook de reden dat het nog niet bestaat. Of ze nog wel normaal naar de wc kan? ‘Haha, ja hoor, dat gaat wel. Ik krijg nog wel steeds nieuwe tips van vrienden, dan sturen ze weer een foto door van een plek die ik nog niet heb.’

SAMENVATTING: .. Mooie wc’s, gekke wc’s, klassieke wc’s, moderne wc’s, drukke wc’s, strakke wc’s en wc’s in bedsteden. Kortom: een boek met de pispotten waar je geweest MOET zijn… ARTIKEL: Wat Jimmy Woo, Supperclub, Pont 13, Bazar, Hotel Arena; allemaal hebben ze één ding gemeen: bijzondere wc’s. Ellen Grift stelde een fotoboek samen met de 25 meest bijzondere toiletten van Amsterdam. Mooie wc’s, gekke wc’s, klassieke wc’s, moderne wc’s, drukke wc’s, strakke wc’s en wc’s in bedsteden. Kortom: een boek met de pispotten waar je geweest MOET zijn.The place to pee luidt de ondertitel dan ook. Niet alleen de wc’s zijn bijzonder, ook de zogenaamde ‘dames/heren’-bordjes zijn niet altijd even standaard. Zo heb je de ‘hetero’ en ‘homo’-bordjes, deuren met levensgrote mannen- en vrouwensilhouetten en bordjes met piemels en borsten. Waarom wel Dit is een prima boekje voor mensen die niet van lezen houden en liever lekker plaatjes kijken. De foto’s zijn erg mooi, en er wordt gespeeld met de ruimte- lijkheid door de spiegels zo te fotograferen dat je twee keer moet kijken voor je snapt hoe het in elkaar zit. Van iedere toiletruimte zijn meerdere foto’s genomen. Van het toilet zelf, van de wasbak, van de handendroger en het tegelwerk. Ook wordt er op details gelet, zoals het asbakje bij de wastafels van de Kompaszaal en de versleten houten balken die aan het plafond van restaurant Merkel- bach hangen. Het is een uniek boekje, dat je zo uit kunt hebben, maar waar je ook uren in kunt bladeren. Waarom niet Op de achterflap staat dat van de 170 wc’s die Grift heeft bezocht, dit de 25 mooiste zijn. Toch kom je in dit boek een aantal wc’s tegen die niet zo bijzonder zijn. Oké, een gewaagd rood kleurtje op de muur, maar meer ook niet. De echte boekenwurm die graag van alles over de architectuur en het idee achter de designtoiletten wil weten, hoeft dit boek niet te kopen. Want qua informatie staan alleen de naam van het ge- bouw en het bouwjaar vermeld. Achterin het boek staan wel de namen van de fotografen, de ontwerpers en – heel belangrijk – de adressen. Want ja, wie wil na het lezen van dit boek nou niet een van deze hippe wc’s uitproberen?

SAMENVATTING: …. Author Ellen Grift lifts the lid on the best bathrooms in Amsterdam and put rest to your restroom worries in her new book Hot Drop Spots: the place to pee deserved of pride of place booth on the coffee table and in the washroom… ARTIKEL: Ellen Grift's new book Hot Drop Spots: the place to pee finds and photographs the best public bathrooms in Amsterdam; from the glamorous and refined, the utilitarian and sanitary, to the kitsch and corny. The place to pee It’s just a wee room, though very important. We’re used to our own but it can be a little nerve-wracking to go to a public loo. Author Ellen Grift lifts the lid on the best bathrooms in Amsterdam and put rest to your restroom worries in her new book Hot Drop Spots: the place to pee deserved of pride of place booth on the coffee table and in the washroom. The top 25 From a long list of 170 locations, Grift narrowed the selection down to a top 25, from Hotel Arena and Jimmy Woo’s chic black sheen to the colourful tiles of Escape, the retro-clad collage of Pacific Parc, there is a place for all to park themselves. A holy experience If you’re desperate in the Leidseplein, Grift suggests the Vondelkerk (pictured above). ‘The toilets are situated in vaults where you can spot the arches of the neo Gothic church. The toilets are placed like altar pieces which makes it quite a holy experience.’ For a room fit for Queen Beastrix, Grift recommends The College Hotel (pictured right). ‘It is very chic with large chandeliers, infinite mirrors and a nice spot to rest and do your make up. For really feeling like a diva! Playing favourites ‘They can be funny, mysterious, colourful, futuristic with giant toys or voyeuristic,' says Grift of the wide range of restrooms in Amsterdam. ‘Some of my favourites are; Bazar, as it is so colourful and oriental with large mirrors; Hotel V with the golden floor, mysterious pin ups on the wall and black toilet paper; and Tuschinski, for all the beautifully restored (authentic) art deco details.’

.. Laat het toilet niet ondergeschikt zijn aan het concept, maar maak er een echte eyecatcher van. Het wordt de talk of the town!..

SAMENVATTING: … Ik ben op plekken gekomen waarvan ik dacht: dat zal geweldig zijn, en dan viel het tegen. Andere keren kwam ik echt voor een verrassing te staan. Zoals bij restaurant Bazar, waar het ontzettend kleurrijk was ingericht, met veel details en een Oosterse sfeer. Of bij Hotel V., mysterieus met pin ups op de wanden, een gouden vloer en zwart toilet papier’.. Een van Ellen’s persoonlijke favorieten was het toilet in de winkel van Marlies Dekkers in de Berenstraat: „Dat was geheel volgens het thema Doornroosje ingericht met verse bloemen die uit de muur leken te groeien, verlichting in de vorm van een druipkaars en zelfs met bloedspetters op de deur. Echt een ontzettend leuk concept.” ARTIKEL: Het viel Ellen Grift op dat restaurants in Amsterdam veel aandacht schonken aan de inrichting van het toilet. Dit was voor haar aanleiding om een boekje samen te stellen met de meest bijzondere wc’s van onze hoofdstad. Hoe het toilet eruit ziet, zegt iets over het restaurant. Tenminste, dat is de mening van Ellen Grift. Is het verzorgd, origineel en doordacht, dan geldt dat vast ook voor het eten. De 36-jarige vrouw werkt doorgaans als business analyst bij diverse grote kledingbedrijven, maar raakte zo bevangen door de bijzondere kleine kamertjes die ze tegenkwam, inclusief miniscule steentjes, prachtige muurschilderingen en grappige icoontjes, dat ze besloot er iets mee te gaan doen: „Ik maakte hier en daar zelf wat fotootjes, en toen ik die terugkeek vond ik het toch wel erg leuk. Ik ben toen een lijst gaan maken met alle restaurants, cafés en winkels waarvan ik dacht: ’Die zullen er vast aandacht aan hebben besteed.’” Ruim 170 locaties ging ze af: „Ik ben op plekken gekomen waarvan ik dacht: dat zal geweldig zijn, en dan viel het tegen. Andere keren kwam ik echt voor een verrassing te staan. Zoals bij restaurant Bazar, waar het ontzettend kleurrijk was ingericht, met veel details en een Oosterse sfeer. Of bij Hotel V., mysterieus met pin ups op de wanden, een gouden vloer en zwart toilet papier.” Ellen benaderde via vrienden, bekenden en internet drie fotograferen, een tekstschrijver en een designer die wilden meewerken aan het project. Samen maakten ze een shortlist: „Met alleen een bijzonder tegeltje haalde je die lijst niet, hoor. Het moest een combinatie zijn van verschillende factoren. Design, uitstraling, sfeer, aparte details en originaliteit.” Uiteindelijk werden de 25 mooiste toiletten uitgekozen: „Die zijn we gaan fotograferen en we hebben er tekstjes bij geschreven. Een groot aantal heeft echt een eigen verhaal. Restaurant Merkelbach is gevestigd in een oud 17e eeuw buitenhuis. De toiletten bevinden zich op de plek waar vroeger de personeelsvertrekken waren. Ze hebben de oude bedsteden in tact gehouden en je ziet zelfs nog de schroeiplekken op de balken, van als de bedienden vergaten de kaarsen ’s nachts uit te blazen.” Een van Ellen’s persoonlijke favorieten was het toilet in de winkel van Marlies Dekkers in de Berenstraat: „Dat was geheel volgens het thema Doornroosje ingericht met verse bloemen die uit de muur leken te groeien, verlichting in de vorm van een druipkaars en zelfs met bloedspetters op de deur. Echt een ontzettend leuk concept.”

Interview op 5 locaties uit het boek

… Het is leuk voor Amsterdammers, want de locaties zijn an sich ook heel bijzonder. En voor toeristen is het ook leuk en als inspiratie voor designers en interieur ontwerpers’. Maar misschien de beste functie is nog niet genoemd: lees en kijkvoer, al zittend op de wc. Lekker brillen vergelijken.

… de meest inspirerende toiletten van Amsterdam zien en geeft daarmee een verrassend originele kijk op het kleinste kamertje. Na ruim 170 toiletbezoeken heeft Ellen er vijfentwintig geselecteerd die je beslist niet mag overslaan.

.. heerlijk om doorheen te bladeren, je afvragend waar het met de designtoiletten gaat eindigen. Uiterst geschikt voor je eigen toilet, waarvandaar je waarschijnlijk jaloerse blikken zult werpen op deze prachtexemplaren.

..Hot Drop Spots is een uniek fotoboek met een originele kijk op het kleinste kamertje en een alternatieve fotogids van onze hoofdstad.

...... Tegen een knalrode achtergrond prijken drie blinkend witte toiletten. Het zijn de toiletten van de Heineken Music Hall en ze staan op de cover van Hot Drop Spots, het boek met de 25 meest bijzondere toiletten van Amsterdam. Haar boek. Het boek van uitgever Ellen Grift. Dat het ooit zover zou komen, had ze een jaar geleden nooit kunnen bedenken. Maar haar nieuwsgierigheid naar publieke-toiletten bleek verslavend. En aanstekelijk. Vrienden en kennissen kwamen met adressen waar ze vooral eens moest kijken. En zo ontstond er langzaam maar zeker een lijst van 170 locaties. Grift: “Het was zonde om daar niets mee te doen. Zo ontstond het idee voor een boek. En toen dat er eenmaal was, ging het eigenlijk als vanzelf steeds verder. Uit gesprekken met uitgevers bleek dat een idee alleen niet voldoende was. Ik moest laten zien wat ik voor ogen had. Maar nadat ik met drie fotografen, een designer en een tekstschrijver aan de slag was gegaan had ik er inmiddels al zoveel tijd en geld in geïnvesteerd dat ik dacht: dan geef ik het zelf wel uit. Ik wist niets van die hele wereld maar heb me erin gestort. Gemakkelijk is het niet. Ik heb alles zelf moeten uitvinden; van de juiste mensen om mee samen te werken, sponsoring, drukkerij tot prijsstelling. Maar tegelijkertijd is het ook wel weer heel leuk.” Eind vorig jaar werden de foto’s gemaakt. Grift ging mee met de fotografen en ontdekte al snel dat het in beeld brengen van interieurs een vak apart is. ..Voordat ik hier aan begon dacht ik: een uur moet toch genoeg zijn. Maar ik heb gemerkt dat drie uur niets is. Die tijd heb je gewoon nodig om alles er goed op te krijgen. Een spiegel mag schoon lijken, op een foto zie je elk smetje.... We hebben wat af staan poetsen. Maar dat is wel wat ik wilde. Juist omdat het onderwerp zo ervoor leent om -hoe zeg je dat- smoezelig of plat te worden, moest het allemaal heel stijlvol en perfect zijn.” Bij de selectie van 170 naar 25 ruimtes, ging Grift niet alleen uit van de bijzondere vormgeving. “Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk verschillende sferen bij elkaar te brengen. En bij sommige locaties ging het me vooral om het verhaal dat erbij hoort. Zoals een toilet dat nog helemaal in de stijl van de jaren vijftig van de vorige eeuw is, compleet met asbakjes aan de muur. Of zoals in restaurant Merkelbach. De toiletten zijn gevestigd in wat vroeger de personeelsvertrekken waren. Tussen het moderne sanitair zijn oude details bewaard gebleven. Zoals een bedstede en schroeiplekken in de balken. Als het personeel na een lange werkdag eindelijk beneden was, wilden ze die nog wel eens vergeten de kaarsen uit te blazen... Die kun je natuurlijk wegschilderen. Maar juist omdat dat niet is gebeurd, geeft het de ruimte net dat stukje extra.” Van een toilet als sprookjeswereld -inclusief sprookjesverteller die via de luidsprekers een verhaaltje fluistert-, een toiletruimte die vroeger dienst deed als kindercrèche en een sanitaire ruimte met de uitstraling van een altaar- Grift heeft ze allemaal even lief. Tot een eigen top-tien, laat ze zich verleiden. “Juist omdat ze allemaal anders zijn, is het lastig te kiezen. Neem nu het toilet in Hotel V, die heeft een gouden vloer, zwart sanitair en is behangen met mysterieuze pin-ups. .... Heel anders dan in The College Hotel, maar ook dat is prachtig, met die sjieke kroonluchters. Of, weer een totaal andere sfeer, het toilet in de Bazar. Die is weer heel vrolijk met al die gekleurde tegels uit Iran maar heeft ook weer iets mystieks.” Als ze deze week het eerste exemplaar van het boek in handen heeft, zit haar eerste uitgeversklus erop. Of er nog een vervolg komt? Geen idee. “Al zou het natuurlijk wel leuk zijn om te kijken hoe het buiten Nederland met de toiletten staat.”

Een normaal mens beoordeelt een toilet op schoon, om vervolgens heel vaak tot de ontdekking komen dat bizar goor zo ongeveer de standaard is. Op een bril ga je niet zitten, je hebt geluk als er papier is, en een kraan raak je het liefst niet aan want daar word je viezer van in plaats van schoner. Je kunt een toilet echter ook met andere ogen bekijken, en dat deed Ellen Grift. Zij is getriggerd door het design van openbare toiletten; ze bezocht er 170 in de hoofdstad en legde het fotoverslag daarvan vast in het boekje Hot Drop Shots. "Hot Drop Spots is een fullcolour-overzicht van Amsterdams meest inspirerende toiletten en vormt een eerbetoon aan de ontwerpers en eigenaren van deze porseleinen juweeltjes," ronkt een persbericht. Dit is wel heel erg dik aangezet, want er is geen toilet dat inspireert tot iets anders dan er zo snel mogelijk weer weg te gaan, hoe mooi ook. Maar dat laat onverlet dat er in Amsterdam een aantal bijzonder mooie toiletten is, waaronder die in Hotel V, Merkelbach-Huize Frankendael, The College Hotel en op nog 22 andere plekken die het boekje hebben gehaald.