Hotel Eden biedt een waaier aan gedichtvormen en thema's. Het banale en alledaagse verstaan zich met het hogere en vloeien erin over. Eenvoud en complexiteit zijn veeleer bondgenoten dan tegengestelden. Diverse taalregisters worden bespeeld, in niet-aflatende pogingen om - tegen beter weten in - een glimp op te vangen van een paradijselijke toestand. Voor Huub Beurskens speelt juist taal in dit paradijs een essentiële rol. Misschien is de taal wel het paradijs. Hotel Eden is een ode aan het geliefde, een barokke reis, een grootgebaar.'Beurskens schrijft poëzie om de existentiële angst voor de dood te bezweren, als een echte vitalist. Het is een feest om daar [...] als lezer deelgenoot van te mogen zijn.' Awater'Kunst als een vergrootglas dus. Voor één vaststelling is zo'n vergrootglas volstrekt niet nodig: om in te zien dat Huub Beurskens een van de allerbeste dichters en knapste essayisten van ons taalgebied is.' Poëziekrant