Zonder Hubertus Paulus Hoevenaar was Kasteel Geldrop er waarschijnlijk niet meer geweest. Hij erfde het leegstaande en in verval zijnde kasteel in 1843 van zijn kinderloze Bredase tante Sara Hoevenaar. Hijzelf was toen in Nederlands-Indie fortuin aan het vergaren als suikerfabrikant. Dat deed hij op markante wijze. Als verarmd lid van een vooraanstaande familie maakte hij een avontuurlijke tocht naar de Oost. Met zijn technische kennis, zijn zakelijk instinct en het lucratieve contract van koning Willem II op zak maakt hij snel cariere. Niet in de laaste plaats door het voortdurende gemanipuleer samen met zijn invloedrijke familie. Na 25 jaar kan hij gaan rentenieren in Nederland en maakt van Kasteel Geldrop een luxueus buiten.