Naast de civiel- en strafrechtelijke mogelijkheden van een straat- of contactverbod biedt het tijdelijk huisverbod nieuwe mogelijkheden om huiselijk geweld aan te pakken. Via deze bestuursrechtelijke maatregel wordt een mogelijke pleger van huiselijk geweld gedurende tien dagen de toegang tot de woning ontzegd. Daarbij blijft het niet, want deze maatregel wordt gekoppeld aan een hulpverleningstraject voor zowel de pleger als het slachtoffer.

In de Wet tijdelijk huisverbod krijgt de burgemeester van de betreffende gemeente, of de gemandateerd Hulpofficier van Justitie, de bevoegdheid om een huisverbod op te leggen. Vanzelfsprekend dient dit met grote zorgvuldigheid te gebeuren. Daarom is in opdracht van het Landelijk Bureau Huiselijk Geweld en de Politietaak het Risicotaxatie-instrument Huiselijk Geweld (RiHG) ontworpen.

Het rapport Huisverbod: sleutel tot minder geweld? is een weerslag van het onderzoek dat aan de basis heeft gelegen voor de eerste versie van het RiHG. Hiervoor zijn de volgende onderzoekshandelingen gepleegd: een literatuurverkenning, een analyse van 236 huiselijk gewelddossiers en een scan op buitenlandse risicotaxatie-instrumenten.

Uiteindelijk levert dit rapport de basis voor een landelijk uniforme risicotaxatie in situaties waarin (het vermoeden van) huiselijk geweld voorkomt. Vaak spelen dergelijke incidenten zich in een hectische en gespannen sfeer af. Het RiHG kan dan voor de invuller - veelal een politiefunctionaris - tevens functioneren als een groslijst van indicatoren voor huiselijk geweld. Door het RiHG te doorlopen, kan een totaalbeeld van de situatie geschetst worden.

Naast de RiHG voorziet het rapport in een appendix voor de hulpverlening. Daarin worden voor de mogelijke pleger en het slachtoffer suggesties aangedragen voor het vervolgtraject na het opleggen van een tijdelijk huisverbod.