In deze vriendenbundel wordt duidelijk hoe verscheidene van Gerards(oud-)collega's over misdaad en straf denken. Allerlei facetten van genoemd thema komen in dit boek aan de orde, en wel vanuit verschillende invalshoeken en disciplines, waaronder de penologie, het detentierecht, de criminologie, het jeugdrecht, de mensenrechtentraditie, het herstelrecht, de rechtsfilosofie en de neurowetenschap. Deze verscheidenheid aan onderwerpen en perspectieven is niet zonder reden: Gerard heeft zich op veel van de genoemde terreinen zelf begeven en voor de overige toont hij ieder geval belangstelling. Op veel van genoemde gebieden geeft hij zelf vaak aan een 'dilettant' te zijn. De vraag is evenwel: betreft het hier oprechte bescheidenheid of een manier om een ander de wind uit de zeilen te nemen, wanneer die ander iets op zijn werk heeft aan te merken? Hoewel lang niet alle (oud-)collega's van Gerard tegen elke vorm van vergelding gekant zullen zijn, laten de bijdragen in deze bundel zien dat zij allen staan voor een verstandige, effectieve en menselijke misdaadaanpak. De auteurs zijn ervan doordrongen dat straf(recht) ultimum remedium dient te zijn en dat zoveel mogelijk naar andersoortige interventies dient te worden gezocht. Dit standpunt delen zij met Gerard. Het is aan de lezer om voor zichzelf uit te maken in hoeverre hij of zij aansluit bij het 'humane strafwerk' dat Gerard ons nalaat.