Eens in de zoveel tijd duikt het woord met de lugubere klank weer op in de krantenkoppen: braindrain. De veelbelovende jeugd trekt weg van het platteland om in de steden te gaan studeren en de afgestudeerde jongeren verhuizen naar de Randstad vanwege de kans op een betere of beter betaalde baan. De jonge vrouwen die centraal staan in dit boek kan de ophef hierover allemaal weinig schelen. Zij streven juist naar een kennisvlucht, in elke zin van het woord. Nu alle vwo-eindexamens achter de rug zijn, hebben ze behoefte aan afleiding en rust. Ze willen wèg van het leren en volledig ontspannen tijdens een welverdiende vakantie: ze besluiten dat ze met elkaar een rondreis gaan maken door de provincie waar ze opgroeiden.Hybris dopen ze het schip waarmee ze gaan rondtoeren, het Oud-Griekse woord voor overmoed, grootheidswaanzin, het uitdagen van de goden. Want wat kun je tenslotte verwachten als vier meiden gaan varen? Ze hebben het gevoel in deze dagen meer te leren dan in de zes jaar vwo die eraan voorafgingen. Zo leren ze om bruggen te bedienen, trossen te 'splitten', maar ook dat lang niet iedereen het voorrecht heeft om te gaan studeren. In de week die de reis duurt worden ze ruw uit het pre-academische wereldje geschopt en geconfronteerd met 'het echte leven'. Marcella Veldthuis (1989) groeide op in Zuidbroek. Als tiener had ze al een column in het Dagblad van het Noorden. Vorig jaar debuteerde ze met Boven water, en bijna tegelijkertijd won ze het Hendrik de Vries-stipendium. Momenteel werkt ze bij NRC Handelsblad.