Iedereen doet aan psychologie is te beschouwen als een identiteitsgeschiedenis van de Nederlandse psychologie aan de hand van een aantal gevalstudies. Een eeuw Nederlandse psychologie heeft geen consensus opgeleverd over de vraag wat voor kennis de psychologie produceert en wat deze kennis waard is. Geen vak heeft zoveel gediplomeerde en ongediplomeerde beoefenaars als de psychologie: iedereen doet immers aan psychologie. Haar populariteit vormt misschien wel de grootste uitdaging voor de wetenschap van de psychologie.

De identiteit van de psychologie wordt niet alleen bepaald door de beoefenaars maar ook door de afnemers, en de uitwisseling tussen beide beschrijft Maarten Derksen als een strijd om de hegemonie van het gezonde verstand. In dit gebied wordt de grens steeds opnieuw bepaald tussen leken en deskundigen, tussen de psychologie van het dagelijks leven en wetenschappelijke kennis.

Maarten Derksen beschrijft subtiel en lucide aan de hand van een aantal gevalstudies -van Gerard Heymans, Johannes Linschoten tot René Diekstra, Piet Vroon- hoe in de afgelopen eeuw van de psychologie de grenzen verlegd, afgebakend of overschreden werden. En hoe de Nederlandse psychologie haar identiteit en de afbakening van haar domein steeds zocht in de retorische wisselwerking met een immens lekenpubliek.