Ooit was authenticiteit het domein van de kunsten. Artistieke expressie werd beschouwd als het voorbeeld van wat dichter Willem Kloos omschreef als 'de aller-individueelste expressie van de aller-individueelste emotie'. Nu, een eeuw later, is authenticiteit van ons allemaal. Althans, zo zien we het graag.

Het is ook een economisch goed geworden. We kopen authenticiteit en authenticiteit wordt verkocht. De creatieve industrie speelt daarin een belangrijke rol. Als producent van (kunstmatige) schaarste creëert het verlangens naar unieke producten, idealen, belevenissen, lifestyles en stimuleert het een permanente vernieuwing van onze leef- en werkwereld. Wat betekent dit allemaal voor het hedendaagse kunstenaarschap? Is dit een zegen of maakt dit de positie van de kunstenaar juist ingewikkelder? En waarin onderscheidt de kunstenaar zich nog, als iedereen creatief en authentiek wordt geacht te zijn in werk en leven?

Ruben Jacobs (1984) is socioloog, schrijver en radiomaker. Hij werkte voor onder meer de VPRO, NTR en diverse bladen en is docent aan de HKU (Kunst & Economie) waar hij o.a. les geeft in cultuursociologie en filosofie.