Waar vangt je zoektocht aan als je een verloren geliefde wilt terugvinden? Zijn er plaatsen op de kaart en in de tijd waar je die ander in een nieuw licht terugziet? Op een station in het verleden' in een stad die je vergeten was of in de intieme' besloten wereld van een gedicht?
Antoinette Sisto voert de lezer mee via terugblikken, wegwijzers, déjà vu's en onverwachte
vergezichten; etappes van een reis die de grenzen van de liefde in kaart wil brengen. Tegelijkertijd roept ze een spanningsveld op tussen de 'ik' en de 'jij'' tussen het dichten over de liefde en de belevenis van binnenuit' een spanningsveld dat met ieder gedicht in deze bundel groter wordt.
Iemand moet altijd gemist worden is een bundel over liefde en gemis' maar ook over de onuitwisbaarheid van herinneringen en de liefde voor het schrijven. Thema's die de dichteres op subtiele en indringende wijze weet te verwoorden' waarbij een onmiskenbaar gevoel voor detail en een lichte toets zelden ontbreken.
Iemand moet altijd gemist worden is de derde dichtbundel van Antoinette Sisto. In 2006 verscheen haar poëziedebuut Het verre huis bij uitgeverij Opwenteling (Eindhoven). In haar tweede dichtbundel Dichter bij de dagen (2013) schreef zij over de ziekte en het afscheid van haar man.