Een beestachtige moord van bijna dertig jaar geleden ligt als cold case op het bureau van de rechercheur. De laatste klus voor zijn pensioen, de kroon op zijn werk, misschien. Deze geruchtmakende zaak, beter bekend als de molenmoord, is nooit met zekerheid opgelost. De vermoedelijke dader werd gepakt en later na een overtuigend pleidooi van zijn echtgenote weer vrij gelaten.Voor iedereen blijft het onbegrijpelijk dat uitgerekend zíj haar man wilde vrijpleiten van de moord op zijn jonge geliefde, die uitliep in een orgie van geweld. Zestien kogels, zijn pistool twee maal leeggeschoten. Wat was zijn motief?

De oude molen ligt even buiten de stad en doet nog steeds dienst als ontmoetingsplaats van verliefde stelletjes. De rechercheur bezoekt de plek des onheils en leeft zich in de moordenaar in. Hij bemint diens vrouw, koopt een pistool en bereidt zich voor op een getrouwe reconstructie samen met zijn jonge assistente...

Wij lezen zijn politierapport als een testament, een nagelaten bekentenis waarin de spanning hoog oploopt. De soms plechtige toon werkt humoristisch en beklemmend.

Zoals de schrijver van detectiveromans op zoek is naar de perfecte moord - meer nog dan de beroepsmisdadiger, voor hem is het voldoende om niet gepakt te worden - zo verlangt de rechercheur in deze roman naar de perfecte moordenaar.

Ik begrijp de moordenaar werd met vier sterren bekroond in de VN Thriller en Detectivegids en verscheen in 2012 in een Duitse vertaling.