De beul is goed in zijn werk en daar is hij trots op. Toch verzweeg hij de ware aard van zijn baan voor zijn kersverse echtgenote, en is om die reden naar de bank verbannen. Terwijl hij probeert haar te sussen, probeert hij ook zijn nieuwe ter dood veroordeelde gerust te stellen, een jong meisje. ‘Ik ga je executie doen. Maar maak je geen kopzorgen: ik ben geen ruwe kerel.’

Dodelijke onschuld en een combinatie van wreedheid en tederheid kenmerken Parameswarans macabere liefdesverhalen. Een bedachtzametijger uit de dierentuin, die slechts zijn liefde wil uiten wanneer hij onbedoeld een spoor van doden achter zich laat. Een olifant in gevangenschap die haar verhaal doet, hoewel de voetnoten - geschreven door haar zelfverklaarde vertaler, een vreemde 'olifantenman' geobsedeerd door zelfmoord - het verhaal overnemen. Parameswaran onderzoekt op provocerende wijze de dunne scheidslijn tussen vrijheid en gevangenschap.

Rajesh Parameswaran schrijft in een zuiver, sereen proza dat een verontrustend contrast vormt met zijn veelal groteske verhalen. Ik ben een beul is een verbazingwekkend origineel en humoristisch debuut.