‘Ik ben er’ is een markant fotoboek dat de onverzettelijke reis van een kunstenaarsduo in 352 foto’s in beeld brengt en waarin de bewegende mens in het midden van de samenleving centraal staat. Naakt en kwetsbaar. Een selectie van twaalf beelden uit de serie won dit jaar de Zilveren Camera in de categorie Kunst, Cultuur en Entertainment.Sinds maart 2020 reisden choreograaf Joost en fotograaf David Peskens samen door ons land, in een periode dat de theaters, musea en concertzalen hun deuren moesten sluiten om corona buiten de deur te houden. Geïnspireerd op de anderhalvemetermaatregel gaf Joost in alle 352 gemeenten een onaangekondigde voorstelling in de openbare ruimte. Zijn podium bestond uit niet meer dan twee rode touwen, neergelegd als twee cirkels op de grond. David documenteerde met zijn camera. Zo ontstond een bijzondere serie van 352 beelden die de lezer op een andere manier naar ons land laat kijken en een maker in al zijn kwetsbaarheid laat zien. Drie schrijvers (Petra Stienen, Lana Nasser en Bram Verelst) geven elk op hun eigen manier een diepere laag aan de reis van Joost en David.Hoe zal deze periode over twintig jaar worden herinnerd? Welke maatschappelijke veranderingen ten gevolge van de coronacrisis zijn permanent? Eén ding is zeker. Ons land is in transitie. Wat blijft is dit boek, dat een caleidoscopisch beeld geeft van een land in disbalans.‘Ik ben er’ is een markant fotoboek dat de onverzettelijke reis van een kunstenaarsduo in 352 foto’s in beeld brengt en waarin de bewegende mens in het midden van de samenleving centraal staat. Naakt en kwetsbaar. Een selectie van twaalf beelden uit de serie won dit jaar de Zilveren Camera in de categorie Kunst, Cultuur en Entertainment.Sinds maart 2020 reisden choreograaf Joost en fotograaf David Peskens samen door ons land, in een periode dat de theaters, musea en concertzalen hun deuren moesten sluiten om corona buiten de deur te houden. Geïnspireerd op de anderhalvemetermaatregel gaf Joost in alle 352 gemeenten een onaangekondigde voorstelling in de openbare ruimte. Zijn podium bestond uit niet meer dan twee rode touwen, neergelegd als twee cirkels op de grond. David documenteerde met zijn camera. Zo ontstond een bijzondere serie van 352 beelden die de lezer op een andere manier naar ons land laat kijken en een maker in al zijn kwetsbaarheid laat zien. Drie schrijvers (Petra Stienen, Lana Nasser en Bram Verelst) geven elk op hun eigen manier een diepere laag aan de reis van Joost en David.Hoe zal deze periode over twintig jaar worden herinnerd? Welke maatschappelijke veranderingen ten gevolge van de coronacrisis zijn permanent? Eén ding is zeker. Ons land is in transitie. Wat blijft is dit boek, dat een caleidoscopisch beeld geeft van een land in disbalans.