Bertus Hulshof schrijft, schildert en dicht al sinds de lagere school. Zijn gedichten en haiku's borrelen vanzelf naar boven. Vaak door eenvoudigweg om zich heen te kijken of door te luisteren met de ogen dicht. Het is bij elkaar sprokkelen en oogsten, wat hem door het leven zelf aangereikt wordt, in alle eenvoud of gecompliceerdheid. Zijn gedichten zijn een mengeling van ontroering, humor, ladingen vol passie met een snufje filosofie. Ze ontroeren, werken op de lachspieren of toveren een frons op het voorhoofd. Ze kunnen met recht zinnenprikkelend genoemd worden.