Van leven met een dwangstoornis naar ultieme vrijheidVan zijn twaalfde tot zijn tweeëntwintigste bevindt Erwin Roebroekszich in de greep van een dwangstoornis. Hij doucht achtuur per dag, drinkt zeepsop terwijl hij chirurgenkleding draagt,en snijdt zijn huid open om die vanbinnen schoon te kunnenmaken.De medische wereld schrijft hem aanvankelijk af. Roebroeks zalnooit van zijn ernstige obsessief-compulsieve stoornissen (ocs)afkomen. En toch, na een langdurig proces en een driejarigeklinische behandeling met de meest extreme therapieën, lukthem wat vrijwel nooit iemand lukt. Hij is verlost van zijn dwang.Als herboren verlaat hij de kliniek, maar daarbuiten wordt hijgeconfronteerd met de jaren die hij gemist heeft. Wat betekentde wijde wereld voor iemand die in een geïsoleerde kliniek hetdonkerste in zichzelf heeft gezien? Wat houden vriendschap enliefde in voor een man die grote eenzaamheid heeft gekend?In Ik dwang onderzoekt Roebroeks hoe het kan dat hij genezenis, en wat het betekent om bevrijd te zijn van een kwaad dat zolang vat op hem had.