Marc Peeters is en fietser in hart en nieren. Een Wereldfietser ('Klinkt dat niet wat al te pretentieus', zo vraagt hij zichzelf bescheiden af), maar ook een wielrenner met een grote voorliefde voor de grote klassiekers, de namen en de momenten die je alleen maar kent als je echt alles aan verhalen verslindt op dat gebied. Daarbij is Marc ook een filosoof ('Ik fiets, dus ik ben', met dank aan Descartes vermoedelijk), een door eigen schuld niet doorgebroken, wiskundige grootheid en ook nog eens een politiek activist. Hij is duidelijk een veelzijdig man en kan aan zijn portfolio nu zelfs ook een woordkunstenaar toevoegen. In mei dit jaar bracht hij een bundel verhalen uit met een voor wereldfietsers zeer herkenbare titel. Op de fiets leeft Marc zich uit en verkent zo alle uithoeken van de wereld. Het boek doet daar verslag van, in de vorm van kleine, afgeronde verhalen waarin de toon het bijna onwezenlijke midden houdt tussen droog en meeslepend. Als water en olie, heel stevig en daardoor vrijwel homogeen door elkaar gemixt, maar desondanks toch gewoon olie en water. De verhalen zijn daarbij knap geschreven. Marc is een taalvirtuoos die zijn belevenissen voldoende uitspint om als lezer tot een reële beleving te komen, maar tegelijk er flink de vaart in houdt, zodat je al snel merkt alweer te zijn meegenomen in een korte sprint. Eigenlijk zijn alle verhalen van hetzelfde niveau en zelfs gelijke strekking. De naar eigen zeggen lumineuze indeling met de hoofdstukken Ontmoetingen, Bergen, Leed, Exotica, Sport en Politiek doet daar verder niets aan af. De verschillen per hoofdstuk laten zich kenmerken door nuances, zoals het hele boek zich laat kenschetsen als een spel met nuances. Ik zal het nog eens moeten doorlezen, om het allemaal echt tot me door te laten dringen. De billijke aanschafprijs van Euro 19,- dus absoluut waard. Gefeliciteerd met dit mooie kunstwerk!