Het Nederlandse betalingsverkeer is een van de modernste en efficiëntste systemen ter wereld en staat bekend als buitengewoon betrouwbaar. Het is in dit betalingsverkeer nooit meer zo fout gegaan als in 1923.De zeer succesvolle Postcheque- en Girodienst, een voorloper van de ING, maakte het voor het eerst mogelijk een betaalrekening aan te houden en landelijk geld over te schrijven. Kort na de oprichting werd duidelijk dat het bestaande systeem inefficiënt en moeilijk schaalbaar was. Daarop werd besloten tot het opstarten van een project dat de dienst moest centraliseren en mechaniseren. Het project dat in 1923 was afgerond kende een desastreuze uitkomst en iets meer dan een maand na de start van de gecentraliseerde en gemechaniseerde dienst legde de Nederlandsche Bank de PCGD stil.Het fiasco van de PCGD is een uniek stukje geschiedenis en uit het verloop van het project, van onderzoek tot uitvoering, kunnen lessen getrokken worden voor eenieder die te maken heeft met projecten in complexe organisaties. De fouten van vandaag zijn vaak dezelfde als de fouten van toen.De auteurs van dit boek zijn als adviseurs werkzaam in het Nederlandse betalingsverkeer en zijn betrokken bij diverse grote verandertrajecten. Mark Buitenhek (directeur betalingsverkeer en cash management ING) en dr. Jeroen Touwen (economisch historicus aan de Universiteit Leiden) verzorgen beiden een voorwoord.