Sinds ik met het werkboek van Agnes Oosterveen-Hess werk, gaat het met mijn dochter van 8 jaar opvallend beter op school. Sinds ik haar woordjes leer volgens Agnes haar manier, behoort zij tot de besten van de klas en heeft zij geen onvoldoendes meer. Met spelling is zij nu op het niveau van haar klas. Het werkboek heeft mij geleerd hoe ik zelf mijn kind kan helpen om zichzelf een manier van leren te leren die werkt. Om de dag gaan we samen aan de slag met de woordjes waar zij op school mee bezig is. Van haar juf weet ik welke woordjes dat zijn. Deze woordjes corresponderen met de woordjes in het werkboek (geluk!) Van de woordjes maak ik plaatjes. Zij “scant” de woordjes en kan ze fotografisch onthouden. Het kost tijd om op deze manier te leren maar de inspanning wordt beloond. Vanaf het moment dat wij met het werkboek werken is zij gelukkiger omdat zij kan laten zien dat zij geen domme meid is. Het heeft haar zelfvertrouwen groter gemaakt zodat niet alleen spelling beter gaat maar ook begrijpend - en technisch lezen. De dyslexiebehandeling bij een psycholoog kon na 75 behandelingen iets eerder worden gestopt. Ook op school gebruikt mijn dochter zelfstandig deze methode omdat deze haar veel betere leerresultaten geeft. Foutloos een dictee maken is voor een kind met dyslexie fantastisch. Dit jaar gaan we de tafelkaartjes op dezelfde visuele manier leren. Ook de methode om klok te leren kijken gaan we proberen. De methode voor rekenen is voor mijn dochter niet direct nodig. De logica van de cijfervelden en de tafelmethode vind zij wel heel makkelijk. Omdat het rekenen nu in een beeld te vangen is, kost het minder moeite. De komende jaren hebben wij veel plezier van de woordpakketten die tot en met groep 8 achterin het boek staat beschreven. Ik vind het heel jammer dat dit boek niet eerder is geschreven. Het had de basisschooltijd van mijn oudere dochter veel leuker gemaakt. Gelukkig kan zij het werkboek nu zelf lezen omdat het in eenvoudige, heldere taal en met veel plaatjes is gemaakt. Het is voor haar een feest van herkenning. Florence den Hartogh