Twee veertienjarige jongens, Sacha en Augustin, gaan op zoek naar thrills in het Parijs van de bevoorrechten. Ze trekken van feest naar feest, gaan van appartement dat op de Seine uitkijkt naar luxe hotelsuite; ze drinken, roken, vrijen en spuiten, meestal tegelijkertijd. Ze gaan alleen naar school als ze daar zin in hebben en voelen zich door niets uitgedaagd. Ze zoeken wanhopig naar steeds extremere ervaringen, want wie geeft nog ergens om in deze tijd? Niets doet ertoe. Sacha Sperling beschrijft in Ik, voor eeuwig de angsten, twijfels en gevoelens van de jongere generatie en laat met een avontuurlijke stijl zijn verbazingwekkende literaire volwassenheid zien.