Ik was een Russisch meisje is het als een roman geschreven levensverhaal van een Russisch meisje en een jonge vrouw, compleet product van haar sovjetopvoeding, in het moderne Rusland. De feiten die er in worden medegedeeld zijn geen uitzonderlijke gebeurtenissen; dramatisch worden zij pas als in 1941 Moskou bedreigd wordt door de Duitsers. De ervaringen (1917-1944) echter die de schrijfster met vertrouwenwekkende zakelijkheid als heel gewone dingen verteld, zijn voor ons ronduit verbijsterend. Het fascinerende van het boek is de volmaakte openhartigheid waarmee deze levens vertrouwen sovjetdocumentaire (begrippen, instellingen, gebruiken inzake onderwijs, jeugdorganisatie, huwelijk, recht, sociale verzorging, huisvesting) onbevangen, praktisch zonder commentaar te boek werd gesteld. "Een der eerlijkste, leerrijkste en daarnaast leesbaarste boeken die ons in jaren over Rusland onder ogen zijn gekomen," zegt de inleider van de eerste Nederlandse uitgave. De pers is hem daarbij unaniem bijgevallen. Dit absoluut geloofwaardig, menselijk document - zonder pretentie, portretterend tot in de kleinste bijzonderheden - laat nu eindelijk eens zien hoe gewone mensen in Rusland leven, wonen en werken. Meer dan enige apologie of verweerschrift onthult met wat wij nu eigenlijk willen weten: de alledaagse dingen en gevoelens van de Russische mens.