Er zijn dagboeken tevoorschijn gekomen die ruim 39 jaar het daglicht niet hebben gezien. Dagboeken geschreven door een jong stel: Jackie, destijds achtentwintig jaar, was onderwijzeres aan een basisschool in Bergschenhoek, en Tom dertig jaar, bedrijfsleider van een bioscoop in Den Haag.Door onregelmatige werktijden van Tom zagen ze elkaar niet zo vaak als ze zouden willen, daardoor was communicatie tussen die twee niet optimaal te noemen, in een tijd zonder mobiele telefoon of internet. De vaste telefoon was de enige mogelijkheid om met elkaar contact te onderhouden; de dagelijkse bezigheden noteerden Jackie en Tom in een boekje. Zo ontstonden in de loop der jaren in totaal zeven boekjes, die door mij, nu ik op gevorderde leeftijd ben, zoals dat heet, ondanks enkele lichamelijke ongemakken stap voor stap zijnverwerkt tot het boek dat u nu in handen hebt.De tijd is rijp om de dagboeknotities te delen met het grote publiek. Want als je de verhalen leest, merk je toch dat het bij iedereen zo gaat. De ruzies, de scheldpartijen, de verwijten, de liefde en saamhorigheid. Niet iedereen is het gegeven zich verbaal te uiten op het moment zelf. Schrijven gaat velen makkelijker af, zo blijkt.Veel leesplezier. Ik hoop dat u ervan leert.Laurens Slooten, auteur en eigenaar van de dagboekenEr zijn dagboeken tevoorschijn gekomen die ruim 39 jaar het daglicht niet hebben gezien. Dagboeken geschreven door een jong stel: Jackie, destijds achtentwintig jaar, was onderwijzeres aan een basisschool in Bergschenhoek, en Tom dertig jaar, bedrijfsleider van een bioscoop in Den Haag.Door onregelmatige werktijden van Tom zagen ze elkaar niet zo vaakals ze zouden willen, daardoor was communicatie tussen die tweeniet optimaal te noemen, in een tijd zonder mobiele telefoon ofinternet. De vaste telefoon was de enige mogelijkheid om met elkaar contact te onderhouden; de dagelijkse bezigheden noteerden Jackie en Tom in een boekje. Zo ontstonden in de loop der jaren in totaal zeven boekjes, die door mij, nu ik op gevorderde leeftijd ben, zoals dat heet, ondanks enkele lichamelijke ongemakken stap voor stap zijn verwerkt tot het boek dat u nu in handen hebt.De tijd is rijp om de dagboeknotities te delen met het grote publiek.Want als je de verhalen leest, merk je toch dat het bij iedereen zo gaat. De ruzies, de scheldpartijen, de verwijten, de liefde ensaamhorigheid. Niet iedereen is het gegeven zich verbaal te uiten op het moment zelf. Schrijven gaat velen makkelijker af, zo blijkt.Veel leesplezier. Ik hoop dat u ervan leert.Laurens Slooten, auteur en eigenaar van de dagboeken