Een wijkverzorgende wordt door een bewoner benaderd voor privé-uurtjes. Dit leidt tot onrust en een verdeling van wat zich niet laat verdelen.Aan de Karveel in Lelystad staan zeven laagbouwwoningen om een gezamenlijke ruimte die de bewoners de deel noemen. Elke ochtend om kwart voor zes rijdt wijkverzorgende Nancy Wolbert het erf op: zeven sleutelkluisjes, zeven deuren, een volgorde die in negentien jaar niet is veranderd. Uit een gezamenlijke kas koopt het huis contant extra uren bij haar in, buiten haar werkgever om.Dan biedt Bertold, oud-aannemer van drieëntachtig, haar zeshonderd euro per maand voor het eerste uur van de dag, voor hem alleen. Graads, veertig jaar postbode geweest, ziet aan de plek waar de auto stilstaat dat er iets is verschoven, en schrijft het op zoals hij alles opschrijft. Twaalf weken later legt hij zijn telling op de bewonersvergadering.Daarna moet het huis verdelen wat zich niet laat verdelen. Gerdina's kas blijkt leeg, Dieka's hulpvraag aangedikt, en Zwaantien van zevenentachtig weigert de zwaarste te heten.Aan de Karveel in Lelystad staan zeven laagbouwwoningen om een gezamenlijke ruimte die de bewoners de deel noemen. Elke ochtend om kwart voor zes rijdt wijkverzorgende Nancy Wolbert het erf op: zeven sleutelkluisjes, zeven deuren, een volgorde die in negentien jaar niet is veranderd. Uit een gezamenlijke kas koopt het huis contant extra uren bij haar in, buiten haar werkgever om.Dan biedt Bertold, oud-aannemer van drieëntachtig, haar zeshonderd euro per maand voor het eerste uur van de dag, voor hem alleen. Graads, veertig jaar postbode geweest, ziet aan de plek waar de auto stilstaat dat er iets is verschoven, en schrijft het op zoals hij alles opschrijft. Twaalf weken later legt hij zijn telling op de bewonersvergadering.Daarna moet het huis verdelen wat zich niet laat verdelen. Gerdina's kas blijkt leeg, Dieka's hulpvraag aangedikt, en Zwaantien van zevenentachtig weigert de zwaarste te heten.