Om zieke mensen in de geestelijke gezondheidszorg lach je niet. Dat klinkt logisch en respectvol. Maar waarom niet? Sommige situaties zijn gewoon komisch. Patiënten in de psychiatrie lachen zelf ook veel: om zichzelf, elkaar en behandelaars. Humor en zelfrelativering zijn krachtige middelen van mensen om zich staande te houden in moeilijke tijden. Daar kan geen therapie tegenop. Uit ellende komt de beste humor voort. Lachen in die narigheid is een manier om haar te overwinnen. En lachen om komische situaties in de GGz zonder mensen belachelijk te maken is misschien wel de beste manier om ziektes te accepteren.