"In 1912 roept Albanië eenzijdig zijn onafhankelijkheid uit, maar gaat na eeuwenlange ontberingen en strijd nog hardere tijden tegemoet. Hoe slaagt een veel geplaagde gemeenschap er in om duizenden jaren lang steeds weer uit uit zijn as te verrijzen? Wat drijft een volk dat behoorde tot een land dat tot juist voor de eeuwwisseling het armste land van Europa was? Hoe hebben die mensen een veelvoud aan traumatische gebeurtenissen kunnen verwerken? Wat verbindt hen? Jan De Smet vertelt een aangrijpend verhaal van een volk vanaf zijn aankomst ergens in de Balkan in een ver verleden en hoe het er vooral via de taal in slaagde te overleven in dit altijd complexe deel van Europa."