Zelfs een lezer die het voorgaande werk van de dichter Germain Droogenbroodt niet bijzonder goed kent, zal meteen bij het lezen van de eerste gedichten de motieven, de stijl en vooral de
onmiskenbare toon van zijn poëtische stem herkennen.

In de stroom van de tijd is een cruciale stap om - zoals Valente het schreef - door het creatieve schrijfproces een grotere en een meer volledige kennis te bereiken van wat ons omringt en dat, al dan niet zichtbaar, duidelijker wordt. De huidige bundel kwam tijdens twee verschillende periodes, maar op dezelfde plaats tot stand, in Niglath, een klein dorpje in het hart van de Himalaya's. Meteen wordt de belangrijke rol van het landschap en daarin de stroom, die een eigen klank (de stem) van het water heeft, duidelijk. Soms is het een orakel, soms is het de stem van het geweten of uiteindelijk de stem die het transcendente suggereert. Maar het is steeds een stroming die in haar beweging, in haar vredige of stormachtige loop - reëel of symbolisch - naar het leven verwijst en aan de cyclus continuïteit en ritme geeft.