In vervlogen tijden werden de kindjes in onze contreien vaak nog 'gekocht'. Sommigen op een kinnekesboot, op de kermis, bij een rondtrekkende handelaar. Andere borelingen werden uit de kolen gehaald of aangevlogen door een ooievaar. Vaak hielden de vrouwen hun zwangerschap zo goed mogelijk verborgen, al was het maar om de lastige vragen van kleine broers en zussen te vermijden.
Maar hoe is dat zo gekomen? Waarom konden de mensen niet op een 'normale' manier omgaan met conceptie, zwangerschap en geboorte? Vanwaar die vertekening en die verhulling? Waarom zo veel geheimzinnigheid?

Julien van Remoortere heeft het allemaal op een rijtje gezet: de toen geldende normen, de - vooral door de kerk ingehamerde - negatieve kijk op seksualiteit, het geloof en bijgeloof bij een geboorte, getuigenissen van gynaecologen en vroedvrouwen uit die goeie ouwe tijd, maar zeker ook de ontroerende, hartverwarmende en hilarische geboorteverhalen die hij toegestuurd kreeg door tientallen moeders en vaders, die hun kindjes nog gekocht hebben.
Een brok Vlaams erfgoed, ver terug in de tijd maar uit het prille leven gegrepen ...