‘Te midden van die stadse stilte overviel haar de sensatie dat ze daar altijd geweest zou zijn. Dat hoe haar leven ook was gelopen, zij hier, nu, vandaag, op precies deze plek, met een groep onbekenden een zwaan door de stad had begeleid. Het was adembenemend vreemd: zij, de kern van een ster die ze zelf vormde, al haar mogelijkheden samengebald, door elkaar opgeheven, in één ogenblik.’

In In een vouw van de tijd staat de tijd stil, wordt hij vloeibaar, verdwijnt hij, onthult hij personages die anders zelden in het middelpunt staan. Met haar originele blik en haar indrukwekkende stijl maakt Roos van Rijswijk in deze verhalen de tijd tot het verborgen, maar belangrijkste personage.