Uit het woord voorafVan november 1975 tot januari 1976 had ik het voorrecht om in de Hervormde GemeenteKamerik de prediking in de leerdiensten te wijden aan de Ziekentroost. Het is altijd al eenvoorrecht voor een predikant dat hij in de prediking zijn mond mag opendoen en zijn stemmag verpanden aan de HEERE God, Die tot de dienst mensen gebruikt. Het is een bijzondervoorrecht dat er leerdiensten in de Kerk zijn, waarin de prediking dient om "de Somma derChristelijcke Leere in den Catechismo cortelijck uyt (te) leghen", zoals de Haagse Synodevan 1586 het uitdrukte. Maar het was voor de gemeente en mij een ontdekking dat deZiekentroost zich zo uitnemend leende tot een speciaal onderdeel van de christelijke leer, dattheologisch en praktisch in onze tijd wat in het vergeetboek dreigt te raken. Namelijk devoorbereiding op het leven uit en in het eeuwige leven.De aard van de Ziekentroost brengt met zich mee, dat deze preken een bepaalde tekst missenen ook niet, zoals in de Catechismusprediking, uitgaan van een welomschreven vraag enantwoord of Zondag. Maar de schrijver hoopt dat dit manko vergoed wordt door de manierwaarop de Ziekentroost onze aandacht richt op zaken die in doorsnee genomen veel teweinig onze aandacht hebben.Dit boekje, dat een negental preken en een inleiding op de Ziekentroost als geschrift bevat,wordt tegelijk met de afscheidspreek aan de Hervormde Gemeente Kamerik alsafscheidscadeau aangeboden, en daarnaast hoopt en bidt de schrijver dat het iets bijdraagt totde doordenking van de zielzorg onder het genoemde gezichtspunt zowel bij hen aan wiezielzorg verricht wordt als bij hen die tot dit werk geroepen zijn.Noordhorn, najaar 1976 C. A. Tukker