‘En dan. Het was toen. Mijn bootjes nam ik overal mee waar ik ook ging. Ik speelde er naar hartenlust mee. Maar ik verloor ze een na een. Zo zou dat altijd gaan. Mijn spullen raak ik nu nog altijd kwijt. Je moet maar op je zaakjes letten. Ik begreep niet wat ze zei. Zaakjes, wat zijn dat? De boot. Dat wil ik. Thuis zullen we nieuwe bootjes maken, stap nu maar in de auto. Ik wilde niet. Ik liep weg, de straat in. Ik rende zo hard als ik kon.’
Vanuit haar eigen ervaring als moeder van een kind met autismespectrumstoornis beschrijft Hind Fraihi hoe haar zoon de vreemde wereld rondom hem ervaart. Door zijn ogen durft ze onze maatschappij en onze conventies ter discussie te stellen en toont ze de lezer de struikelblokken waar een kind met autisme en zijn omgeving elke dag mee te maken krijgen.