Duizenden jaren heeft de mens niet beschikt over voldoende middelenom zichzelf te gronde te richten, ondanks zijn destructieveaanleg maar met de massavernietigingswapens van tegenwoordigis hij nu wel degelijk in staat dat te doen. De gewelddadige drangin de mens wordt vaak verbonden met het religieuze: oorlog enreligie lijken onontwarbaar verstrengeld te zijn. Karen Armstrongwindt er geen doekjes om, ze schrijft openhartig over die verstrengeling.Maar tegelijkertijd laat ze zien dat naast de kruisridder diein de middeleeuwen dood en verderf zaaide en de jihadist die dattegenwoordig doet, er in religies ook altijd een Jezus of een Boeddhais geweest, pleitend voor vrede en verzoening. Ze toont bovendienaan dat de onderliggende motieven voor het gebruik van geweldvaak heel weinig met religie te maken hebben, maar sociaal,economisch of politiek van aard zijn. Daarmee corrigeert ze hetoverheersende beeld dat religies de schuld zijn van het grote bloedvergietenin de geschiedenis.