Evenwicht geldt traditioneel als een morele deugd: wie in evenwicht is, heeft zijn zaakjes voor elkaar en is geneigd het goede te doen, afgewogen te oordelen. Maar wie is echt in evenwicht? En hoe vind je die balans? En moet dat altijd?
Om mensen te begrijpen, zo stelt Adam Phillips, moet je juist kijken naar hun excessen: buitensporig eten, excessieve seksualieit en erotische fantasieën, radicale religiositeit – dáár vinden we de al te menselijke angsten en verlangens waardoor we worden geleid, en die ons maken tot wie we zijn. Het doorleven van en experimenteren met die excessen is essentieel voor het volwassen worden alleen zo leren we wanneer genoeg genoeg is, wat ons gelukkig maakt en hoe wij met anderen kunnen samenleven.
Phillips' boek, dat zwenkt van psychologie naar literatuur, van kinderverhalen naar fotografie, biedt een prikkelende, soms verontrustende blik op de menselijke natuur. En het is een prachtig voorbeeld van de grote denkkracht van de moderne psychoanalyse.
