“Als dokter Roelofs aanstalten maakt om Netties kamer te verlaten stel ik nog één vraag. Ik wil weten of met die operatie alle gevaar geweken zal zijn.
Aarzelend en duidelijk zoekend naar een antwoord kijkt de man mij aan. Waarom zegt hij nu niet meteen dat dit zo is. Wat aarzelt hij nu? Toe man, zeg het ons. Zeg dat alle kwaadaardigheid dan voorgoed is uitgebannen.
Na een stilte die eindeloos lijkt zegt hij, weer met die zachte stem: "In ons vak is nooit iets zeker."

In dit boek vertelt André Dierick over het ziekbed van zijn vrouw en over wat dat voor het gezin betekende. Het boek gaat verder dan het onderwerp kanker door de beschrijving van de liefdevolle relatie tussen twee mensen, binnen een gezin met desondanks toch momenten van grote eenzaamheid en alleen staan in doorslaggevende beslissingen.
Zijn boek onderscheidt zich van veel van soortgelijke boeken en romans door de openhartige beschrijvingen van emoties van een man. Het gaat daarom niet alleen over de hoofdpersoon Nettie maar vooral ook over de man naast haar. De schrijver hoopt zo ook mannelijke lezers aan te spreken.
Dierick heeft een prachtige, heel openhartige stijl waarmee hij de lezers raakt en ontroert.