'Hoe is het mogelijk dat niet iedereen dokter wil worden? Waarom gaan mensen Chinees, economie of rechten studeren, als er ook zoiets bestaat als geneeskunde?' Het is augustus 2006 en Julia Franken, pseudoniem van Sarah Woltz (1984), begint aan het derde jaar van haar studie geneeskunde. Arts-zijn vindt ze het mooiste beroep dat er is. Waarom? 'Omdat een arts verschil maakt. Want gezond zijn is de basis, dat weet de hele wereld.'

Onder de titel 'In opleiding' schreef Julia Franken een dikke vijftig columns voor het artsenblad Medisch Contact, waarvan de meeste in dit boek zijn verzameld. We leren haar kennen als gevorderd student, volgen haar in een kleurige reeks van coschappen en we zijn erbij als ze gaat solliciteren voor een eerste echte baan. Aanvankelijk is ze onzeker: 'Wanneer zal het gevoel komen dat de kans groter is dat je helpt dan dat je schaadt?' Maar als het eerste anamnesegesprek is geslaagd, het eerste bloed is afgenomen en de eerste röntgenfoto is doorgrond, wordt ze zekerder van zichzelf. En ook meer arts.

Oktober 2010. Ze werkt al weer enkele weken op een afdeling Heelkunde. 'Voor het eerst zijn de mensen die sterven niet gewoon patiënten maar míjn patiënten.' Ze maakt lange dagen maar ze is gelukkig, ook omdat ze ervaart dat ze als chirurg inderdaad verschil maakt. 'Een operatie kan beslissend zijn voor genezing. Dat is prachtig maar ook bijna beangstigend. Wat als je de tumor er niet uitkrijgt? Dat zal voelen als een persoonlijk falen. Maar ik vertrouw erop dat ook dat went.'