Hoewel Bart Keizer ruim vijftien jaar niet onverdienstelijk van een bijstandsuitkering heeft genoten, probeert hij op zijn vijftigste toch iets meer van zijn leven te maken: hij gaat studeren. Vier jaar later staat hij min of meer per ongeluk voor de klas. Zonder didactische opleiding maar wel met enige pedagogische kennis weet Keizer zich de eerste jaren op school redelijk staande te houden. Maar wanneer de rector afscheid neemt en hij wordt opgevolgd door een directrice, wordt het leven er voor Keizer niet gemakkelijker op. . .Het boekje 'Vier jaar voor de klas' is volledig herzien en herschreven. In IN SCHOLA VITA BELLA worden in deel II drie jaren beschreven van de consequenties van 'uit de school klappen'.