De vierde bundel met poëzie van Olaf Douwes Dekker
infrarood bevat 49 gedichten uit de periode 2006 tot eind 2008.
Enkele oudere, niet eerder gepubliceerde gedichten zijn
opgenomen omdat ze het nieuwe werk ondersteunen.
‘Steeds hield leven en dood mij bezig, het tijdelijke.
Soms kon ik humor niet ontlopen. En dan blijft er ook
nog altijd dat buitengewone element, dat wij graag onder de
verzamelnaam ‘de liefde’ rangschikken. En er is de natuur,
de stilte, de wreedheid. Onderling is er vrijwel geen
verband, elk gedicht wil iets eigens vertellen. In de derde
cyclus alleen maar woorden houdt de taal ons een spiegel voor.’
(uit een brief van de auteur aan zijn uitgever).
De titel infrarood verwijst naar het gedicht poëtica.
De metaforische lading van het technische begrip infrarood
laat de dagelijkse dingen in een andere gloed oplichten