Inkt, bloed en tranen

De eerste keer dat Henk Strootman als jonge politieman bij een plaats delict stond, was voor de moord op de achttienjarige tippelaarster Daphne Kielman. Hij kon toen niet vermoeden dat hij zich jaren later als journalist zou verdiepen in deze en talloze andere moord- en vermissingszaken.Het was op aanraden van Peter R. de Vries dat Strootman overstapte naar de misdaadjournalistiek en bij hem in dienst trad. Het leidde tot een samenwerking en vriendschap, die tot aan De Vries' dood in 2021 heeft geduurd.Als verslaggever beet Henk Strootman zich vast in verdwijningszaken als die van Herman Ploegstra en Maria van der Zanden, schreef hij over grote criminelen als Kobus Lorsé, produceerde zelf vals geld en tekende het levensverhaal op van toprechercheur Richard L., die zelf in de cel belandde. Vaak betrof het ook zaken die de krant nauwelijks haalden, maar die de nabestaanden en hemzelf levenslang bij zullen blijven.In Inkt, bloed en tranen kijkt Strootman terug op bijna 40 jaar misdaadjournalistiek. Met scherpe observaties, inlevingsvermogen en vakmanschap laat Strootman zien dat misdaad geen glamour kent, alleen levens die voorgoed getekend zijn.