Le Corbusier ontwierp voor de Wereldtentoonstelling in Brussel in 1958 het Philips-paviljoen, zijn enige bouwwerk voor een Nederlandse opdrachtgever. In het onconventionele paviljoen vond de experimentele voorstelling Le poème électronique plaats met film, licht, kleur, ruimte en muziek, die met anderhalf miljoen bezoekers wordt beschouwd als de eerste multimediavoorstelling voor het grote publiek.

Na de vernietiging in 1959 is het paviljoen een icoon van de twintigste eeuw geworden. Zo preseteert het Rijksmuseum een maquette van het paviljoen alsmede de geluidsomgeving van Le poème électronique. EYE Filmmuseum beheert de filmbeelden van de voorstelling.

Het boek is het complete overzicht van het Philips-paviljoen en geeft de totale ervaring weer die Le poème électronique teweegbracht. Veelzeggend is de beschrijving dat een bezoeker de voorstelling ervoer 'als een mier in een orkaan'.