Als anorexiapatiënt lijk ik eetgestoord, maar als je mij beter leert kennen, kom je er achter dat m'n ziel is vermoord.M'n lichaam wilde wel leven, maar m'n ziel wist niet meer hoe.Waar moest ik in ‘s hemelsnaam met m'n pijn en verdriet naar toe?Onbewust raakte ik verstrikt in de ziekte anorexia, maar ook dit geeft geen echte rust en vermorzeld me bijna. Al 12 jaar zit ik in de anorexiahel gevangen en heb elke dag een groter verlangen.Om echt te leven en gelukkig te zijn,zonder anorexia en verslavingspijn.Ik ben er van overtuigd dat ik mezelf met Gods kracht kan bevrijden,want ik wil hier niet aan overlijden.Elke dag is nu nog een gevecht,maar ik zal de anorexia overwinnen echt!