Op de eerste Dag van de Schepping schiep God het licht, op de vierde Dag zon en maan -Genesis 1: 3 en 14. Dat kan niet, zeggen wij nu. Maar 2500 jaar terug - toen men nog veel dichter bij de natuur leefde - hebben mensen toen ook al niet gezegd dat het niet kon? De Scheppingsverhalen moeten niet gelezen worden als ‘natuurlijke historie’: het is geloofsgetuigenis dat de godsdienst van destijds wilde bestrijden! De Zon - alom aanbeden als de god die voor licht en warmte zorgt; Baäl en Astarte, goden van groei en jong leven: ze worden hier bestreden door de toenmalige ‘vrijzinnige’ profeten als niet bestaand - hoogstens gezien als dienaren van God, de Schepper. Alles van vroeger, toen men nog in ’goden’ geloofde? Zo lijkt het wel, maar is het niet! De Genesis-verhalen zijn van alle tijden, ook die van ons.