Ivania Brooks Torres werd 33 jaar oud. Met haar dood kwam een einde aan een voortdurende strijd om bestaansmiddelen voor haar en haar vijf kinderen. Zij had van alles geprobeerd, een winkeltje, naaien, eten verkopen, werken in een viskraam, huishoudelijke hulp, en ook prostitutie. Wanhopig werd zij ervan, toch steeds weer opnieuw aanpakken. Uiteindelijk werd zij doodziek waarschijnlijk als gevolg van AIDS. Haar kinderen, de oudste zestien jaar, de jongste twee jaar, bleven alleen achter en stonden er vanaf toen zelf voor. Piet den Blanken leerde Ivania kennen in 1997. Hij werkte aan een reportage over de snel groeiende prostitutie tijdens die hoogtijdagen van het neoliberale model dat ook Nicaragua in zijn greep had. Hij heeft haar al die jaren gevolgd, met als resultaat dit boek.De begeleidende tekst is van Lou Keune.Voorwoord door Agnes Jongerius.