Dit boek biedt een compleet overzicht van de carrire van schilder Jean-Marie Bytebiers met nadruk op de productie van de laatste jaren.

Er ligt een verwoestende schoonheid in een kunstwerk dat tot zijn essentie is gereduceerd. De Gentse schilder Jean-Marie Bytebier past deze methode radicaal toe. Hij schildert en herschildert zijn doeken tot er niets meer overblijft dat niet noodzakelijk is. Men kan de schilderijen van Bytebier nog het best omschrijven als abstracte landschappen. Door het overbodige te elimineren, wordt elk doek tot op de rand van de abstractie gedreven. Deze aanpak maakt de raadselachtigheid van zijn werk alleen groter, en daardoor aantrekkelijk. Terwijl de schilderijen hun schoonheid en betekenis slechts langzaam prijsgeven, werkt het gemis aan inhoudelijke houvast bijzonder intrigerend. Het boek biedt een compleet overzicht van Bytebiers carrire met nadruk op de productie van de laatste jaren en wordt voorafgegaan door drie inleidende essays. In nauw overleg met de kunstenaar vormgegeven door Luc Derycke.

Deze monografie verscheen naar aanleiding van een eenmanstentoonstelling in het Cultuurcentrum Mechelen (18 november-4 december 2011).