De bundel Jaag de veulens weg bestaat uit vier delen: Gids, Metgezel,Intermezzo en Begin. Jeugdjaren en toekomst lopen in verschillende gedichten samen op. Als de eerste gasleidingen worden aangelegd, leest een grootmoeder dagelijks het verlies van haar partner. Als dossiers hoog opgestapeld liggen, zonlicht over de dressuur van definities en bepalingen valt, is er de verzuchting dat deze dag ook zo eenvoudig had kunnen zijnals het hooi dat in mijn hoofd gekeerden gekeerd wordt, als jeugdjaren die ongemoeidlanguit liggen, als paarden die stoïcijns staldeurenin het vizier houdenEen terugkerend thema in zijn werk is de taal zelf; woorden liggen gereed op het palet, maar weten ze zich ook goed te mengen? Kunnen ze de situatie zo verbeelden dat je het doek vertrouwd kunt achterlaten?